جامعه ما به کدامین سو می رود؟!

چرا چهره ای نازیبا بر روی زیباییها کشیده شده است؟

چرا انقلاب امام خمینی و شهدا در نظر بسیاری از مردم تبدیل به حرکتی مزورانه و فریبکارانه شده است؟

چرا نام حکومت اسلامی به جای امید و نیرو در دل بسیاری باعث تلخی و نامیدی شده است؟

یاد جمله شهید چمران می افتم وقتی که گفت؟

اگر این انقلاب شکست بخورد تا قرنها حرکت مقدس اسلامی در زیر خاکستر فراموشی خواهد رفت !و بلند شدن دوباره بسیار سخت تر از حرکت قبلی و انقلاب است.

چمران از متزورین متدین نما بسیار دلخون و پریشان بود.کسانی که خود را در حرکت مقدس اسلامی وارد کردند و باریا و فریب به پیکره حساس انقلاب نفوذ کردند و هم اکنون می بینیم که چه بسیار ریشه دوانده اند.و مصالح مقدس را فدای منافع خویش می کنند.

هم اکنون که در بسیاری جهات اینگونه اوضاع آشفته به نظر می رسد چه باید کرد؟

چرا اینگونه شده است؟

چرا باید اینگونه باشد

آیا ناامید شویم و به گوشه ای در زندگی خود پناه ببریم و انقلاب مقدس امام و شهدا را به دست سرنوشت بسپاریم؟

یا اینکه به اندازه ای که در توان داریم تلاش کنیم

چون قطعا روزی از ما سوال خواهد شد!

یاد جمله آقا مصطفی وقتی که از زبان شمع کوچک گفت:

من ممکن است نتوانم این تاریکی را ازبین ببرم.اما با این روشنایی اندک خویش فرق بین نور و ظلمت و حق و باطل را نشان می دهم.و کسی که به دنبال نور است این شعله کوچک در قلبش بزرگ خواهد بود.

اولین گام امید شدید در سایه توکل به خداوند است.کسی که بر همه شرایط سخت و ناگوار مسلط است و بااراده خویش می تواند سخت ترین موانع را ازپیش پایمان برداردو ناامیدی را در چشم به هم زدنی تبدیل به امید کند.

قدم دوم حرکتی ریشه ای و بسیار زیربنایی است.یا به تعبیری استراتژیک برای پایه گذاری بنیاد تمدنی کاملا ایرانی اسلامی که ممکن است سالها طول بکشد و چند نسل بعد از ما به جواب نهایی برسد برای این کار باید به شدت از لحاظ اطلاعات و دانش زمینه ای قوی باشیم.کار گروه دکتر عباسی از این گونه است.که من هم دوست دارم به آنها بپیوندم.به قول شهید چمران (پوسته سوم انقلاب) زیرا پوسته اول در سال ۵۷ رقم خورد( تغییر نظام سیاسی).ما هنوز پوسته دوم را هم که( تغییر نظام حکومتی و مدیریتی براساس معیارهای کاملا اسلامی و ایرانی) ایجاد نکرده ایم.تا به پوسته سوم (تغییر درونی و شکوفایی در روح انسانهاست) برسیم

به امید آن روز

نوع حرکت ما بسیار آهسته و آرام و اساسی است ولی نیاز به کارمداوم و ازخود گذشتگی و ایثار دارد.....