استقلال از بی عدالتی مشارکت مردم در انتخابات
این انقلاب ثمره خون شهدایی است که نه تنها از جان گذشتند بلکه با عروج فکری خود سطح جدیدی از احیای تفکر اسلامی و دینی را در جهان عرضه کردند. چمران عزیز نمونه ای است عیان و آشکار در مقابل ما.
امروز که به نتایج انتخابات ریاست جمهوری نگاه می کنیم آثار زخم و نیش های بزرگی را بر پیکره این اجتماع بزرگ مشاهده می کنیم.
براستی چه اتفاقی در حال وقوع است؟!
چه می شود مارا؟
جواب ساده ای که به سرعت داده می شود این است : نحوه حکمرانی غلط لیبرال ها در اقتصاد کشور باعث نابودی اقتصاد و نارضایتی مردم شده است.یعنی تسلط 34 ساله تفکرات غربگرایی و لیبرالیستی( 2 سال بازرگان و بنی صدر+8 سال میرحسین موسوی+8 سال هاشمی رفسنجانی+8 سال خاتمی+8 سال روحانی) و این 34 سال باعث رشد یک طبقه بورژوا و نوکیسه در اقتصاد ایران شده که اکنون به عنوان کارتل های بزرگ سرمایه داری نبض اقتصاد را در دست گرفته اند و در همه جا ریشه دوانده اند و براحتی شبکه خود را در شرایط مختلف حفظ و حتی تکثیر نموده و مسیر اقتصادی را تعیین می کنند و تا حدی می توان گفت دولت ها هم دیگر حریف انها نیستند.
آیا جواب کامل به مسئله این بود و در جایی دیگر نباید جستجویی انجام داد؟
ادامه مطلب
نسل کنونی ما در پس خم و پیچ راهی بلند و سرنوشت ساز درحال حرکت است.حدود چهل سال پیش تاریخ این سرزمین درمسیری متفاوت و جدید قرار گرفت که تا به امروز تکانه ها و تاثیرات این حرکت در تمام بخش ها و اجزا زندگی مردم این سرزمین تجلی پیدا کرده است.
دروازه های بهشت را به سوی من باز کردند و فور نعمت بی حساب بود ، انواع خوشی و لذت وجود داشت . اما من، من دل شکسته ی دردمند همه را رد کردم، از این بهشت زیبا رو گرداندم و دوباره به سراغ غمکده ی دنیا رفتم.
خدايا ! تو را شکر ميکنم که لذت معراج را بر روحم ارزاني داشتي ، تا گاه گاهي از دنياي ماده در گذرم ، و آنجا جز وجود تو را نبينم ، و جز « بقاء » ي تو چيزي نخواهم ، و بازگشت از « ملکوت اعلي » براي من شکنجهاي آسمان باشد که ديگر به چيزي دل نبندم و چيزي دلم را نربايد .
کشورهاي زيادي در دنيا وجود دارد ، مثل کشورهاي اروپايي و آمريکايي ، که از نظر ظاهر به مراتب از ما پيشرفتهترند ، خيابانهاي آنها نظيفتر است ، تميزتر است ، امتيازات کارگران آنها زيادتر است ، حقوق خوب ميگيرند ، امنيت دارند ، اما آيا ما به حکومت آنها و به سيستم آنها راضي ميشويم ؟ به هيچ وجه من الوجوه . اگر امتيازات مادي فقط مطرح بود که بايد نظام آنها را هدف خويش قرار ميداديم . بنابراين به اين نتيجه ميرسيم که فقط ظواهر و امتيازات مادي مد نظر نيست . تغيير و تحول روحي و معنوي انسانها است که يک انقلاب را ميسازد و به پيروزي ميرساند ، و اين بزرگترين و مهمترين چهره انقلاب است و بزرگترين افتخار انقلاب اسلامي ما نيز در چهرة سوم نهاده شده است ، که تغيير دروني و روحي در انسانهاي ماست .
از او چه می خواهم؟ چه انتظاری دارم؟ احتیاجات من کدام است؟
می خواستم کلمه شوم، کلمۀ حق و حقیقت، و همچون کوه که بر سینۀ زمین محکم و سنگین مینشیند ومن نیز محکم و پایدار بر دل تاریخ کوبیده شوم.
آنچه تار و پود وجودم با آن سرشته شده، آنچه همیشه قلب مرا می سوزاند، آنجه به من فداکاری می آموزد، آنچه نور می بخشد و راه را روشن می کند، آنچه به آدمیتم می آموزد و درد عطا می کند، آنچه به قلب آرامش می دهد، آنچه روح را به عالم بالا می برد، آنچه به زندگی شور و شوق می دهد، آنچه زیبا را زیباتر می کند، آنچه باعث حرکت و جنبش در راه تکامل است، اساس زیبایی و کمال است، جاذبه ای خداییست.
حادثه ی دلخراش دیروز درجمرات و کشته و مجروح شدن این همه انسان واقعا چه نشانه ای می تواند باشد.وقتی که امسال دیدیم درحاشیه حریم امن الهی اآنگونه جویی ازخون به پا شد حالا به هردلیل،سقوز جرثقیل یا....
آرام بخواب بسیجی! آرام بخواب ای مسافر ملکوت.آرام بخواب ای پابرهنه مغضوب دیکتاتورها. آرام بخواب که ذکر تلقینت را امام حسین (ع) می گوید و حضرت مهدی (عج) برایت می گرید. آرام بخواب ای غریبه گمشده در خاکدان دنیا، ای عقاب گرفتار آمده در قفس! ببین که آسمان چگونه در سوگت بی تابی می کند! ببین، ببین ای فاتح قلل ماووت ببین که او دیگر نمی خندد و دوستت از شرم سر به زیر دارد و از کسی صدا بر نمی آید. تو رفته ای و اکنون روح بی تابت، در جوار آزادگی اطمینان یافته و من باید بمانم با همه حقارتم، کمبودم و بیچارگی ام. 
چه روزگار شگفتی ! تاریخ آینده کره ارض ، بارور حوادثی بس شگفت است ، حوادثی که مجد و عظمت جهانگیر اسلام را در پی خواهد داشت و این همه را تنها کسی درمی یابد که منتظر است و بوی یار را از فاصله ای نه چندان دور می شنود و هر لحظه انتظار می کشد تا صدای «اناالمهدی» از جانب قبله بلند شود و او را به سوی خویش فرا خواند
دوستی میان 
روزی که چشم از جهان بربندم ، آرامشی تمام خواهم داشت وقلب مجروحم خواهد رست،آتش سوزان درونم ساکت خواهد شد و به لقای پروردگار خود نایل خواهم آمد،از این دنیا و ما فی ها خواهم رفت، اما نگران دوستان و دیگرانم ، شاید ندانند چه قلب لطیف ،چه روح بلند و چه استعدادهای بزرگی را از دست داده اند،قلبی که زجر موری را نمی توانست تحمل کند، آزار دیگران رنجش می داد. هر زجر و سختی را به خود می خرید تا مگر انگشت کوچک کسی خراش بر ندارد. یک دنیا صبر و تحمل و فداکاری بود. خود را وقف غم و درد کرده بود،سپر بلا بود.
در وجود خود می نگرم ،در اطراف جستجو می کنم تا نقطه ای برای وجود خود مشخص می کنم که حد اقل برای خود من قابل درک باشد . در این میان ،جز قلب سوزان نمی یابم که شعله های آتش از آن زبانه می کشد و گاهی وجودم را روشن می کند و گاه در زیر خاکستر آن مدفون می ششوم . آری ،از وجود خود جز قلبی سوزان اثری نمی بینم . همه چیز را با آن می سنجم . دنیا را ازدریچه آن می بینم . رنگ ها عوض می شوند ،موجودات جلوه دیگری به خود می گیرند . 
