اي حسین ! در كربلا ، تو یكایك شهدا را در آغوش

مي كشیدي، مي بوسیدي، وداع م ي كردي، آیا ممکن است، هنگامي

كه من نیز به خاك و خون خود مي غلطم، تو دست مهربان خود را

برقلب سوزان من بگذ اري و عطش عشقم را به تو و به خداي

تو سیراب كني ؟