آقاي دكتر منوچهر دوايي پزشك امام خميني (ره) در سال 68 جراح شهيد «دكتر مصطفي چمران» بود و من به همراه دكتر دوايي، شهيد چمران را به اتاق عمل برديم، يك تركش نصف ران و انگشت پايش را مجروح كرده بود؛ ديديم همه تخت‌ها پُر است؛ بالاخره تختي پيدا كرديم و چون داروي بيهوشي وجود نداشت، شهيد چمران را بدون بيهوشي عمل كرديم. وي ادامه می‌دهد: يك دفعه دكتر دوايي به بنده گفت: «ببين دكتر چمران در چه وضعي است»، من سرم را برگرداندم و ديدم فكش تكان مي‌خورد؛ گفتم: «آقاي چمران درد كه نداريد؟» گفتند: «آقايان به كار خودشان مشغول باشند، بگذارند من هم به كار خودم مشغول باشم»، او با آن حالت در حال ذكر گفتن بود؛ اين ذكر خواندن دكتر چمران براي من هميشه يك درس و يادگار بود كه چطور دكتر با آن درد بسيار زياد عمل، هيچ ناله و آهي نمي‌كشيد و اين توانايي تنها از مردان بزرگ حق تعالي ميسر است. (گفت‌وگو با جراح دکتر شهید مصطفی چمران/ تهران امروز)